peçiç

peçiç.

eskiden her evin olmazsa olmazı, özellikle kadınlar arasında oynanan eski bir oyun türü..antep dışında en fazla nizip, bireciğe kadar tanınıyor bu oyun. oynamak kadar, hırsla oynayanları izlemenin de zevkli olduğu, "zırt iki zırt iki" nidaları "cıllıysıız eşim siz"ler eşliğinde seyreden, unutulmaya yüz tutmuş, eskilerin yegane eğlence kaynağı..

(bkz: penk)
(bkz: gubura girmek)
(bkz: zırt iki)
(bkz: allebene)
(bkz: ahara)
(bkz: peçice piç girmek)
(bkz: yorgun daş)
(bkz: hamam parası)
yazlıkta antep avratlarının vazgeçilmez eğlencesi olmakla birlikte, gecenin bir vaktinde duyduğunuzda içinizde ürperti yaratacak bir çığlığın oyunudur. "peçiiiiç... lilililililililiiiiiiiii"
oyun düz bir beze dikilir,yani herkes kendi peçicinin kendi yapar.satın alınmaz. oyun iki kişiyle de oynanabilir takım halinde de. görünümü karelere ayrılmış hac işaretine benzer. her bir ayak da üçerli sekiz sıradan oluşur. . iki taraftan her birinin dört adet satranç benzeri ana taşı vardır. zar niyetine kullanılan altı adet taş midyeyi andırır. peçiç kenarına süs olarak, herkes kendi marifeti ve hayal gücü ölçüsünde cıllıma, hileci vs türünde yazılar da dikebilir.oyunun amacı; karşılıklı olarak çarpıyla işaretlenmiş karelerden dört taşınızı tek tek girdirip dolanarak hemen hemen aynı noktaya tekrar gelebilmektir. ama bunu yapabilmek için sayınız iyi gelmeli,şansınız yaver gitmeli taşınız yolda rakip tarafından fazla kırılmamalıdır.
biz istanbulda bile oynuyoruz nizipli komşularımla. çok hırslanıp oyunun heyecanına kapılmamak elde değil.hele taşı kırarken o hırsla taşın depesine bir indiriyoruz taş 3 metre öteye fırlıyo.ee işin ucunda piç olmak var:)))
yazlıkların yada yazın balkonların şenliği.özellikle yaşlılarla oynandığında süper olan oyun.
babannemin kenarda bekleyen taşları çaktırmadan dikmesi eğer görürsek de
" beeag cıllıman anam o daş tee oyunun başında dikilikti. taman iki yirmibeş bi oniki atıktım ya"
demesiyle herkesin kopmasına neden olan oyun
bu oyunu ben evrensel sanırdım antepimize has(mış) balhonlarda bangır bangır bağrarak oynanmadan zevki çıkmayan bu oyun normal formatta 2 oyuncuyla oynansa da 8-10 kişiyle oynanıca dadından yenmeyen yeen gözel bi oyundur.
cok eglenceli bir oyundur.genelde bayanlar oynar harbiden bunun sebebi ne acaba?
bezi özenlan dikilip taşları da genelde santraçtan bozmadır.. karışmasın die de taşların üzeri özenle ojelenir..(oje yeni nesil peçiççilerin bulduğu bişi sanırımm..)oyuna piç girmek en korkulan şeydir:)
atılan 25ler 12ler eşliğinde zılgıtlar çalınan,kubura giren karşı takıma karşı acımasızlıkta sınır tanınmayan yeeen eğlenceli oyuuun
küçücüktüm babannemle oynardık kendini kaptırırdı hırs yapardı şaşırırdım çünkü günlük hayattan kopardı bambaşka biri olurdu sanki bence bir sabır oyunudur tabi şansında etkisi var ama taktikte lazım
çok uzun zaman oldu oynamayalı
babannemle birlikte rahmetli oldu çok sevdiğim peçiç
antepli avukat ayşegül kaya bu konuda bir de kitap yazmış. bende 2 tane var. :)

çocukluğumda annem ve babamın oynadığını hatırlıyorum.
yaz geceleri anamın favori oynu sıhılınca "gee peçiç oynayak acı seni iki dövüym de rahatlıym" dediği ve oynarken acayip zevk aldığı oyundur...
irahmatlık annanem yeen süper oynardı baa da el verik zaar hep yimbeş oniki atıym anam *
çocukken babaannemle ve dedemle oynadığım eğlenceli oyun..özlemle hatırladığım günler..
bi taraftan bakılınca zeka gerektiren bir oyundur.kimi cıllır,kimi zilii geder,kimi galip gelir 4 lü oynaması daa bi eğlencelidir.kadınların arsus ve mersin yazlıklarında en çok hoşa giden yazların vazgeçilmez bir oyun türüdür.ağam şimdilerde pek galmadı deyler amma bizde her yaz peçiç turnuvaları,yarışları hep olur izlemesi de oynamasına eşdeğerdir.çünkü ister istemez oynamayan da işin içine bi şekilde girer.bu yönü daa bi zevklidir.
antebe gettiğimde bakırcılar çarşısında kaç gence sorduysam bilemedi peçiçin ne olduğunu ama sonunda orta yaşlı bir bey bildi ve ben satın aldım çoook mutluyum sonunda benim de bir peçiçim var artık her oynadığımda babannem aklıma gelecek (bkz: #24119)
bu başlık altında kendimle ilgili bir özeleştiri yapmam gerekiyor ''ben nası antepliyim kele peçiç oynamasını bilmeym''**
peçiç yalnızca bir oyun değildi,birlikte olmaktı birarada vakit geçirmekti,sosyalleşmekti ve öğrenmekti.
komşular,akrabalar iş arkadaşları peçiç oynamak için gece misafirliklerine gider yer içilirdi cümbül cemaat.
cocuklar dostluğu,oyunda büyüklerinin kazanma hırsını çocuklaşmalarını görürlerdi,sofra açmayı,misafir ağırlamayı insan ilişkilerini öğrenir hayata dair dersler alırlardı.
hangimiz peçiç veya benzeri bir oyun yada şey için birbirimizin kapısını çalıyoruz.kaçımız msn,face yada mesaj yerine üşenmeyip dosdumuzu akrabamızı bırakın anne babamızı et kemikken ziyaret ediyoruz. bende dahil bir çoğumuz yapmıyoruz,yapamıyoruz.
peçiç yalnızca bir oyun değilmiş dostlarım bir çok şeymiş.
sevdiklerinize zaman ayırın henüz geç olmadan yada tekrar peçiç oynamayı öğrenin.
ala yerii...
hele bura bahın: http://tinyurl.com/36uzmpp
12 veya 25 geldiği vakit arsuz okan sitesinden darbuka ve arkasından kahkaha seslerinin duyulmasına neden olan oyundur. ayrıca bu oyun anne-çocuğun bir süreliğine küsmesine neden olabilir, çnkü anneler yenligiyi kabullenmez...sonunda ya peçiç örtüsü taşlarla havaya fırlatılır ya da o an bişey olmaz fakat söz verilen köfte yoğrulurken sokum sokum sokranılır.
  • /
  • 2