tabaat

ia. karakter, davranış.

(bkz: tintebaat)


ilgili bir şiir (heralde en çok abdo usta'nın duvarında ohumuşuuzdur?):

binaan sevdim seni
keşke sevmez olaydım
la yorum aşkın gudurttu beni
tabaatini angneyamadım

bıldır sen beylemiydin
bir gurşun gibi börgümü deldin
hanan binan daala şeyle
tabaatini angneyamadım

arişin dalında bülbül öter mi
tağadan yel geçer mi
insan sevdiğine beyle eder mi
tabaatini angneyamadım
nickimde de yazdigi gibi tintabaat kelimesi antepcede en sevdigim kelimelerden biridir, aciklamasini kimse tam olarak yapamasa da, secaatli , sinirli, her seye bisey bulan, hic biseyi begenmeyen, gicik adamlara antepcede denen laftir. herkesin gendine göre söyleyis tarzi oldugu icin bence tintabaat kelimesi tintabeaat olarak da (e ve a birlesik) okunabilir
"tabiat" sözcüğünün antepçe telaffuzu olduğunu düşünüyorum. huy, karakter, davranış anlamına geldiğini düşünürsek moderen dullanımıyla "doğa" ile aynı anlama gelir ve "tabiat anlamını tamamlar.
(bkz: tintebaat)
tabaat saabi söz öbeğindede kullanılır.keyfine düşkün işine bilen anlamına gelir.