ohuyucu

basılı davetiye diye birşeyin olmadığı zamanlarda insanları düğüne davet eden kişi.
ohuyucu ile düğün derneye çağırmak adetinin sosyal faydaları da vardı.genellikle mahallenin garibanlarından oluşan ohuyucular düğün sahibinden aldığı ücretin yanı sıra çağırdığı insanların kendisine verdiği bağışlarla iaşesini sağlar,bir nevi sosyal yardımlaşma olurdu
lakin tüm faydalarına rağmen şöyle de bir atasözü mevcuttur : düğünü ohuyucu boklar
okuyucularin eline bir torba da tane misir verilirdi. okuyucu caldigi kapidakilere dugunu haber verdikten sonra bir avuc da misirdan verirdi.
darisi basina lafi buradan gelir. antepte genellikle abbisi basina, appisi de saa, appisi de sizinkine olsun seklinde soylenir
o zamanin dugun organizasyonunun bir parcasi...
lcv/rsvp derdi de yok..
ohuyucu:eskiden dügün davetiyesimi vardı ki gonu gomşu beri ki öte ki yedi maalle öte yedi maalle beri dügüne çaarmak için dügün saabi bi kaç kilov şeker alır verir o da gider herkese (hacikeleşinoolunun) dügünü var bacım davatlısıız der bigaç da şeker verir di.
he yorum ohuntu olarak esgiden halli şeker dadıllardı. şekerde kenger sahızı kimi olur dişinnen döürdü. bazen dişçi kelpetenine gerek galmadan diş çekdeede olurdu. davatıyalar çıkdıda dişlerimiz o işgenceden azad oldu.