farfarı

farfarı

kim ne derse ona inanan, uymaca akıllı

-ipekçi aşşenin de böök torunu yeen farfarı ha..
-eyle de, kimseye zerallıklı deel gene de..
kolaylıkla sinirlenen, tantana ve kavga çıkaranlara atfedilen sıfat
benim güccük oolan yeen işini bilen, amma bööyk oolan biraz farfarı, galbinde bişey yok masiming
gelin bakmaya giden komşulardan biri oğlan anasının kulağına eğilirek
-geliniizde birez farfarımı ne bacım
-needek anam oğlan gendi ayerledi, gözü görük gönlüü beenik zaar *
kolayca sinirlenen, bağırıp çağırmaya başlayan, kolayca alev alan, alevli.
türküsü bile var.
"oy farfara farfara
ateşte düştü şalvara
ağzım dilim guruduu
gız sana yavlara yavlara"